Wilno 2010

Wspomnienia z  wyprawy czterokołowej.
Na wakacyjną wyprawę do Wilna rowerów nie zabraliśmy ;) Zabraliśmy za to aparat fotograficzny, a ja dodatkowo pamięć o pięknym, choć mroźnym mieście. Latem 2010 roku mroźno nie było na pewno - panowały wręcz upały, które zmuszały nas do przerywania zwiedzania i ukrywania się w klimatyzowanych knajpkach przy mocno schłodzonych napojach. Było pięknie :)
A po drodze do Wilna był Malbork i krótka wizyta nad polskim morzem (bo przecież te kilkadziesiąt kilometrów to nic ;) )
A w drodze powrotnej Ateny - urocza wieś nad niedużym jeziorem, gdzie byłoby cicho i spokojnie, gdyby nie sąsiedzi - duża grupa: 17 osób, w tym 8 dzieci w wieku przedszkolno-wczesnoszkolnym ;)
I jeszcze Toruń i powrót do pracy po  krótkim weekendowym wypoczynku. Obiecałam sobie wtedy, że już nigdy nie zafunduję nam takich intensywnych wakacji... zobaczymy ;)

oj szkoda gadać...

To już na szczęście poza mną, została mi tylko blizna...
Ale w listopadzie czułam się mniej więcej tak:
Od dwóch tygodni przeżywam traumę związną z koniecznością korzystania z tego, co w naszym pięknym kraju nazywa się  "służbą zdrowia". Rozwaliłam sobie kolano wysiadając z autobusu  - sieroctwo kompletne i jedyne co mam na swoje usprawiedliwienie to ogólny depresyjny nastrój i towarzyszące mu najwyższe z posiadanych obcasów. Ale wróćmy do meritum: od czasu swojej wizyty na pogotowiu z krwawiącym kolanem (wg pielęgniarki z zabiegowego w mojej przychodni konieczne było szycie), jestem bogatsza o kilka istotnych informacji, które przydadzą się każdej ofierze wypadku.
Po pierwsze: jeżeli Twoje obrażenia nie są na tyle poważne by wzywać karetkę i zamierzasz się sam udać na najbliższą izbę przyjęć - upewnij się, że  Cię stamtąd nie wyrzucą. Ja miałam szczęście, bo okazało się (co pani pielegniarka oznajmiła doktorowi z nieukrywaną niechęcią), że trafiłam do swojego rejonu, ale chłopaka, któremu po stopie przejechało auto, odesłano na inną izbę przyjęć.
Po drugie: poszukajcie już dziś kursu jasnowidzenia. Aby uzyskać pomoc musicie udowodnić, że macie do niej prawo - czyli że jesteście ubezpieczeni, a więc zdobyć od pracodawcy druczek lub pieczątkę. Dobrze byłoby też zapisać się na wszelki wypadek do poradni specjalistycznej odpowiednio wcześniej - najlepiej jeszcze przed zdarzeniem. W polskiej służbie zdrowia nielimitowane są jedynie płatne usługi medyczne - zatem jeżeli nie chcecie zapłacić za zdjęcie szwów i do tego chcecie je zdjąć w odpowiednim czasie, to niestety nie ma wyjścia: trzeba przewidzieć swój wypadek, odstać swoje w kolejce do internisty po skierowanie, a następnie zapisać się na bezpłatną wizytę za nieco ponad dwa tygodnie.
Podsumowując:"służba" zdrowia nie jest wcale bezpłatna- jest podwójnie płatna. I trzeba mieć naprawdę mocne zdrowie, żeby w Polsce chorować!